ERZURUM PASİNLER’DEN DOĞAN ŞİİR SESİ: Refik Durbaş’IN EDEBİYAT YOLCULUĞU

PASİNLER’DEN İSTANBUL’A UZANAN ŞİİR YOLCULUĞU: Refik Durbaş’IN EDEBİYAT KARİYERİ

Türk edebiyatının önemli isimlerinden Refik Durbaş, Erzurum’un Pasinler ilçesinde başlayan yaşamını, güçlü bir edebiyat ve gazetecilik kariyerine dönüştüren üretken sanatçılar arasında yer aldı.

1944 yılında doğan Durbaş, çocukluk ve gençlik yıllarını İzmir’de geçirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğrenim görmeye başlayan sanatçı, eğitimini yarıda bırakarak gazeteciliğe yöneldi. Yeni İstanbul ve Cumhuriyet gazetelerinde düzeltmenlik yaparak başladığı meslek hayatında, ilerleyen yıllarda kültür-sanat sayfaları hazırladı ve köşe yazarlığı yaptı.

Edebiyatla genç yaşlarda tanışan Durbaş’ın ilk şiirleri İzmir’de yayımlandı. 1971’de çıkan Kuş Tufanı ile dikkatleri üzerine çeken şair, başlangıçta İkinci Yeni etkisinde şiirler kaleme aldı. Zamanla toplumcu bir anlayışa yönelen sanatçı; işçi sınıfını, çarşıları ve gündelik yaşamın sıradan insanlarını şiirine taşıdı.

“Çırak Aranıyor”, “Nereye Uçar Gökyüzü” ve “Menzil” gibi eserleriyle geniş kitlelere ulaşan Durbaş, kendine özgü dili, güçlü imgeleri ve toplumsal duyarlılığıyla Türk şiirinde önemli bir yer edindi. Şiirin yanı sıra deneme, inceleme, röportaj ve çocuk edebiyatı alanlarında da eserler veren sanatçı, çok yönlü üretimiyle edebiyat dünyasında iz bıraktı.

Gazetecilik ve yazarlık kariyerini uzun yıllar sürdüren Durbaş, özellikle kültür-sanat alanındaki çalışmalarıyla da tanındı. 1992 yılında Cumhuriyet gazetesinden emekli olduktan sonra da yazmayı sürdürerek edebiyatla bağını koparmadı.

Refik Durbaş, hem bireysel duyarlılığı hem de toplumsal gerçekliği bir araya getiren şiir anlayışıyla Türk edebiyatının özgün seslerinden biri olarak kabul edilmektedir.