Erzurum’dan Yetişen Bir Değer: Kemanî Haydar Telhüner’in Sanat Yolculuğu

1911 yılında Erzurum’da dünyaya gelen Kemanî Haydar Telhüner, Türk musikisinin kendi kendini yetiştirmiş önemli bestekâr ve saz sanatçıları arasında yer alıyor. Yüzbaşı Derviş Bey ile Cemile Hanım’ın oğlu olan Telhüner’in müziğe olan ilgisi çocuk yaşlarda başladı.

Henüz 7–8 yaşlarındayken Erzurum’un mahalli çalgısı mey ile tanışan sanatçı, ilerleyen yıllarda plaklardan dinlediği eserlerin etkisiyle keman ve uda yöneldi. Dönemin sınırlı imkânlarına rağmen bu enstrümanları öğretecek bir usta bulamayan Telhüner, kendi çabalarıyla müzik bilgisini geliştirdi.

Sanatçının yeteneği, dönemin Erzurum Lisesi Müdürü Murat Uraz’ın desteğiyle daha da gelişti. Telhüner, bu sayede okulun musiki derslerine katılarak nota bilgisini ilerletti. Bir süre Erzurum Öğretmen Okulu’na devam eden sanatçı, müziğe duyduğu yoğun ilgi nedeniyle eğitimini yarıda bırakarak sanat hayatına yöneldi.

İlk bestesini 1930 yılında, Faruk Nafiz Çamlıbel’in şiirinden yaptığı “Soldukça Günün Matemi Altında Çiçekler” ile veren Telhüner, ilerleyen yıllarda Türk musikisine birçok eser kazandırdı. “Hüsnüne Güvenme Ey Rûy-i Mahım”, “Vurma Avcı Vurma Kalbim Yaralı”, “Sen Seher Yelisin Esersin Serin”, “Eşini Kaybetmiş Bir Garip Kuşum”, “Şafak Çöktü Yine Sunam Uyanmaz” ve “Palandöken Dağlarının Yaylası” sanatçının öne çıkan eserleri arasında yer aldı.

Eserleriyle Erzurum’un adını taş plaklara kadar taşıyan Telhüner, yerel müzik mirasının geniş kitlelere ulaşmasında önemli rol oynadı. 1963 yılında hayatını kaybeden sanatçının ölümüne ilişkin farklı iddialar bulunsa da ailesi, Telhüner’in evinde vefat ettiğini belirtiyor.

Sanatçının hatırası, 2008 yılında Erzurum Kalkınma Vakfı tarafından düzenlenen anma gecesiyle yaşatıldı. Kültür çevreleri, Telhüner gibi değerlerin daha geniş kitlelere tanıtılması ve anılması gerektiğine dikkat çekiyor.