Erzuruma dair…. Feysel Sadıkoğlu Yazdı

“Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum” derken ozan; aslında  hasretin, gurbetin memleketine olan özlemin nidasını yaşamıyor mu..

Öz canından çok sevmek  Erzurum’a ve Erzurum’luya has bir duygu  değil belki,  ancak Erzurum’a ırak olanlar bu özlemi çok daha farklı yaşayabiliyorlar.

Erzurum’un suyu , yaylası, veya havası da bu hasret duygusunu ne kadar hafifletir bunu ancak Erzurum’lu olan bilir.

Erzurum’lunun özlemi;  sadece suyuna ve havasına değil aslında hasreti tamda “kendisine” ait..

Yolu bir şekilde Erzurum’dan geçenin de bu duyguyu yaşadığını defaatle duyduk ve şahit olduk.

Kimi dağlarına hayran kimi insanına.

Necip Fazıl’ın  “Birdenbire kuş gibi yükseldim, başımı kaldırıp  göğe bakarken.” şiirini “ gelinliğe bürünmüş  Palandöken” için yazma ihtiyacı duymuş.

Hatta; Evliya Çelebi Erzurum’un soğuğunu; mimarisi ve  misafirperverliğine olan hayranlığını bir bütün olarak algılamış.

Toprak özlemi, ata özlemi, diyar özlemi belki de bütün hasret ve özlemler zannedersiniz ki Erzurum’lu için icat edilmiş.

Aslında yanlışta değil.

Erzurum’lu olmak bir farkındalık yaratıyor. Karşıya güven ve tebessüm ve veriyor. Biliniyor ki, vatanına ve milletine olan bağlılık ve aşk  Erzurum ile bütünleşiyor.

Bu ilk yazımda Erzurum’u yazmak Erzurum’u yaşamak ve yaşatmak, uzaktan da olsa havasını ve kokusunu özlemek veya birgün buluşmak hayali, isteği ve arzusu benliğinde hissetmek bir etken ve görev olabilir.

Belki de Erzurum’u, Erzurum’lu olarak daha kolay ve anlaşılır veya anlatılabilir.

Ancak; anası Erzurum’lu, babası Erzurum’lu, dedesi, büyük dedesi, şehit dedesi ve şehit kardeşleri,  daha da büyük dedelerinin Erzurum’lu; daha da büyük ninelerinin Erzurum’lu olması elbette bu şehre bu topraklara   bağlılık ve illiyet duygusunu pekiştirir.

Aynı zamanda sorumluluk yükünü de vermez mi.

Nurullah Genç, Erzurum’a olan tutkusunu şiirlerine ne güzel yansıtmış.

Turnalar gidiyor; ben kalıyorum,

Avereyim, asudeyim, yorgunum

Bilmiyorum neden sana vurgunum,

Erzurum garında banklar üstünde

Uyku tutmuyor karanlıkları,

Yitik düşlerimi kovalıyorum

Gölgeler gidiyor ben kalıyorum.